минийх

Чамд хүрээгүй хайр минь шөнийн тэнгэрт түгэж
Чамд хэлээгүй үг минь шүлгийн дэвтэрт үлдэж
Чамд итгэсэн итгэл минь шүүдрийн уснаа шинэсэн ч
Чамд гомдоогүй зүрх минь чиний л төлөө цохилно...

Сэрүүнд буусан хурыг цас гэж хэлдэггүй
Сэтгэлд хурсан зовлонг сэржим өргөж тайлдаггүй
Өндөрт мандсан нарыг үүлнээс бусад нь хаахгүй
Үнэнч үерхсэн нөхөрлөлийг үхлээс бусад нь салгахгүй

Чи. Газар хэн нэгэн албаар унагаад гишгэж орхисон сарнай юм болов уу? Аль эсвэл талын олон цэцэгсээс сондгойрч ургасан сарнай юу? Харин би өнгө үзэмж сайтай биш ч анагаах чадвар бас сарнайг хайрлах увьдастай шидэт хагд өвс юм. Гэвч би яг ямар сарнайг хайрлахаа үл мэднэ

Нүдээрээ инээж зүрхэндээ дуралчихаад
Нүрэл биш ээ энэ чинь дурлал гэж
Цагаахан сэтгэлээр чамайгаа хайрласан би
Цаг нь болоогүй учирал байсаныг сая л ойлголоо.

Би мод нахиалах шиг хайр дэлбээлүүлэгч уяхан хавар байна.
Би говийн халуун элс шиг төөнөх нар мэт зун байна.
Би навчис хийсэх мэт бодол хөврүүлэх налгар намар байна.
Би хүсэл бүхэн цагаахан байх шиг цасан ширхэгтэй өвөл байна